Leserinnlegg:

«Vi må stoppe vindkraftverket på Haramsfjellet før det er for seint»

Våren 2019 kom FN med ein ny rapport som seier at arealtap er like alvorleg som klimagassutsleppa for tap av biologisk mangfald. Har Sunnmørposten sove timen?

Vindkraft: Omtrent slik vil dei åtte vindturbinane på Haramsøya sjå ut frå Ullasundet, ifølgje utbyggingsselskapet Zephyr AS. Det som blir planlagt er 82 meter tårnhøgde og 136 meter rotordiameter, totalt 150 meters høgde. Dei anslår ein kraftproduksjon på 112 GWh i året. Illustrasjon: Zephyr AS 

Ytring

Klimaendringane er den største trusselen mot biologisk mangfald og derfor støtter Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) ein betydeleg vekst i vindkraft på land og til havs i Storbritannia og Nord-Irland.

Sunnmørsposten sin journalist refererer dette som om det er det store beviset for at det er heilt greitt å bygge vindkraft på Haramsfjellet i sin reportasje om NOF sin anke av MTA plan for Haram Vindkraftverk.

Kva belegg har Sunnmørposten for å ta den britiske organisasjonen til inntekt for å legimitere utbygginga på Haramsøya? Har han presentert Haram Vindkraftverk for RSPB og fått deira uttale til den konkrete plasseringa? Plassering er nemleg alfa og omega, både når det gjeld fugl og folk.


Vurderer ulovlege aksjonar mot vindkraft

På Nordøyane er det relativt mange som vurderer sivil motstand. Ei aksjonsgruppe er no stifta.

I Miljødirektoratet sitt notat Faggrunnlag Fugl frå 2017- 2018 utarbeidd for prosjektet Nasjonal Ramme for vindkraft, blir det slått fast at det viktigaste avbøtande tiltaket for fugl er plassering og lokalitetsvalg. Sunnmørposten bør merke seg det dette notatet fastslår: «Det bør tilstrebes å legge egnede lokalitetar utanom topografiske strukturar med høy solinnstråling og ved skrentar med hangvind som ville kunne representere feller for fugl. Det bør inngå et KRAV å unngå slike lokalitetar ved val av planområde.»

Haramsfjellet er kanskje eitt av dei best døma på eit sånt fjell som miljødirektoratet krev at NVE skal unngå fordi det er brukt av mange fuglar, og fordi vindmøller her langs kantane vil fungere som ei felle for fugl.


Eit godt likt vindkraftverk

Debattspaltene i Midt-Norge har vore hardpakka med vindkraftskepsis det siste halvåret. I Vågsøy har rotorblada snurra i atten år.

Det er ikkje nok å fjerne eit par turbinar når dei andre er nesten like konfliktfylte. Det finst ikkje mange Haramsøyer og Nordøyar. Det er det som er problemet. At Arne I Olsen forsvarer sitt vedtak frå 2008 er ikkje ei overrasking, men det betyr vel ikkje at han har rett i 2019?

Eg har ofte undra meg over kvifor det var så viktig for storsamfunnet å tvinge dette anlegget ned på denne vesle øya.

Eit lite øysamfunnet med unik natur og landskapsverdiar og stort folketal. Imot folket, kommunen og fylket sin vilje. Det er ein type maktbruk som eg trudde vi berre hadde i land vi ikkje liker å samanlikne oss med.

Særleg ille blir det når det er eit prinsipp at forvaltningsvedtak skal skje på oppdatert kunnskap, jamfør det som er skrive om fugl ovanfor. Er det rart det blir bråk?


Leder lørdag 29. september:

Mer vindpenger til kommunene

Min påstand er at har eit lita gruppe personar fått alt for stor makt i det norske konsesjonssystemet. Eit system der NVE i dag opptrer som fagmyndigheit både for energi, miljø og veg, er ikkje bra.

Fylkesmannen og KMD er sett på sidelinja i ankespørsmålet. Har OED fagleg kompetanse på natur og miljø? Er det greitt at det departementet som NVE er under skal vurdere anken åleine?


Kronikk

Vindkraft – klimabløff og nasjonal tragedie

Media har viet mye spalteplass på vindturbiner og klima. Sunnmørsposten (Smp) lot oss få innsyn i «solskinnshistorien» om vindturbinene «Mehuken» i Måløy. Noen få og små vindturbiner der grunneierne får betalt av oss andre via strømregninga. Historien er dessverre lite relevant.

Det er når ein går bak i rapportane og utgreiingane og ser konsekvensane av dei enorme naturinngrepa som er i ferd med å manifestere seg her i landet, at ein skjøner at dette er alvorleg.

Vi vil vere med å diskutere og få framlagt alternativa for samfunnsutvikling og klimatiltak, og ikkje få «løysinga» ferdig presentert av konsesjonsmeklarar i vindkraftbransjen, som har som mål å tene enorme pengar på å selje små samfunn sine landskap og verdiar til utanlandske kapitalinteresser.

Vi kan ikkje ha det slik i Norge, for då øydelegg vi den viktigaste verdien vår, tilliten til at lover og regler skal gjelde likt for alle.

Har du noko på hjartet? Send eit innlegg til debatt@smp.no