Storsamling for å løfte verdiar inn i arbeidsliv og kvardagsliv

- Det er ikkje nok å ha noko å leve av, ein må også ha noko å leve for.

Hauge-seminaret i Fosnavåg feira ti år i helga med storsamling der ein inviterte til både næringslivsseminar og folkefest.

Mannskoret Kraft var eit av programinnslaga på folkefesten i Fosnavåg Konserthus saman med mellom anna koret Kvit sektor, humoristen Arne Nordbø, tidlegare rektor ved Fjellhaug utdanningssenter, Egil Sjaastad og Elisabeth Meyer Stave og Øystein Salhus. Programleiar var Per Arne Lillebø.  Foto: Torill Myren

Henrik Syse deltok på næringsseminaret.  Foto: Torill Myren

Nyheter

Bodskapen til begge forsamlingane var klar, ifølgje ei melding frå Hauge-seminaret:

– Den viktige arven frå Hans Nielsen Hauge er at vi ikkje berre skal ha noko å leve av, men vi må også ha noko å leve for. Det kan med fordel gjennomsyre samfunnet våre på ein klarare og sterkare måte enn det som er i dag.

Det var entreprenøren Per Sævik som summerte opp på denne måten. Han er initiativtakar til Hauge-seminaret i lag med Per-Arne Lillebø, Roger Kvalsvik og Olaus Jon Kopperstad.

Dei kunne seie seg godt fornøgde med jubileumsfeiringa som samla nærare 500 personar.

Etikken i kapitalismen

Hans Nielsen Hauge sine verdiar i forvaltning og leiarskap sto på programmet under næringslivsseminaret der Magne Lerø, Ola Grytten, Viktoriia Koilo og Henrik Syse deltok.

Syse stilte spørsmål om kapitalismen vil redde oss eller ta livet av oss. Han viste til at kapitalismen både kan vere fridom, oppfinnsamheit og langsiktigheit – og pengejag, egoisme og kortsiktigheit.

– Og her trengst det menneske som set grenser. Vi treng etikken. Kapitalismen kan berre overleve dersom den tek med seg dei etiske ideala.

Varige verdiar var også det Per Sævik var oppteken av då han fortalde på folkefesten om kvifor dei arrangerer Hauge-seminar.

– Vi må halde fram dei haugianske ideala om «ånd og hand» og det å vere motstraums og ei motkraft. Noko av styrken til Hauge var at han vågde å leve eit annleis liv, og vi ser at det gav store ringverknader. Han sto for noko og bøygde ikkje av. Og den som ikkje står for noko, han kan falle for alt.